1-       کودک  و دانش آموزرا  آموزش دهید . خوب  ببیند  « نگاه کند »

2-      در تصورات  و ذهنیات  کودک  دخالت  نکنید.

3-      به دانش آموزان  آموزش  دهید  طرح های  خود  را ابتدا  کمرنگ ترسیم  کنند.

4-      از وسیله  ای  که کودک  دوست دارد استفاده کند.

5-      اشکال خود را بزرگ ترسیم کند و از آن  وحشت نداشته  باشد.

6-      از رنگ های تیره  و روشن  با هم  استفاده  کند.

7-      به کودکان و دانش آموزان بیاموزند که همه رنگها را دوست  داشته باشند و متکی  به یک رنگ خاص نباشد.

8-      از کودکان بخواهید  از وسط کاغذ  استفاده  کرده و شیئی  مورد نظر  را از مقابل خود ترسیم  کنند.

9-      ابتدا  خطوط  اصلی  سپس  خطوط دیگر را کار کند.

10-  اندازه – شکل- تیره و روشن بودن اشیاء را در نظر آورد.

11-  حتی  الامکان  از خط کش و مدادپاکن  استفاده  نکند.

12-  تا حد امکان همه  قسمت های  کاغذ را نقاشی  کند و بدون جهت کاغذ  خود را تعویض نکند.

13-  کودک  را عادت  دهید از  خود محوری دوری  کرده فقط یک چیز  مشخص را نقاشی  نکند.

14-  از او بخواهید  بعضی  از نقاشی های  زیبای خود را بصورت  پازل کامل  کردنی  درآورده سپس کامل کند.

15-  گاه  از دور  کشی ها استفاده  کرده آنگاه  آنرا کامل  کند.

16-  جهت  اشکال  خود را عوض  کرده  یا مکان آن را جابجا نماید.

17-  در پایان کار خطوط  را پررنگ کند.

18-  هرگز ساعت نقاشی و کار دستی را فدای دروس دیگر نکنید.

19-  ساخت وسایل  ساده آموزشی و هنری را فراموش نکنید.

20-  بازی با کاغذ بصورت  اریکامی های گوناگون را به عنوان بهترین فعالیت  ارتباط دست  با چشم انجام دهید.

21-  هرگز فعالیت  های دانش آموزی را با  دانش آموزان دیگر مقایسه نکنید زیرا  او ساختار دیگری است.

22-  با حسن خلق و آرامش فعالیت های هنری دانش آموزان را بازدید و تشویقشان کنید سعی  کنید دستوردهنده نباشید و خود نیز همانند دانش آموزان نقاشی  کرده و کار دستی تهیه نمائید.

23-  برای شخصیت بخشیدن به دانش آموزان فعالیت های هنری  آنان را بصورت  نمایشگاه در آورده از والدین و دیگر دانش آموزان بخواهید آنرا بازدید  کنند.